Weliswaar niet ingewijd, toch betrokken. Kunstenaar/ondernemer, politicus/wetenschapper/ ouder: ze kunnen zinvolle vergelijkingen of inspirerende gezichtspunten bieden. Kunstzone haalt ze erbij.

Romy Joya Kuldip Singh maakt machines die leven conserveren. Maar ook tekeningen, interactieve installaties en foto’s. ‘Ik ben een hybride, niet-medium-gebonden kunstenaar. Ik ben gefascineerd door biologische principes die in de natuur eindig zijn: ik leg vergankelijkheid vast in een artistieke vorm. Het materiaal, de techniek en de discipline waarin ik werk zijn ondergeschikt aan wat ik wil maken.’

Romy onderzoekt in eerste instantie een fenomeen zelf. Ze verdiept zich in wetenschappelijke literatuur, wiskundige principes en doet veel materiaalonderzoek. ‘De afgelopen maanden ben ik bezig geweest met een vliegende vis; zijn bewegingen zie ik als kleine mechaniekjes, die wil ik op een abstracte manier vastleggen in een soort machine. Eigenlijk ben ik niet technisch genoeg om een kloppende machine perfect uit te voeren, maar ik probeer het wel. Ik ga met elk nieuw project een woestijn van onkunde in: ik leg mezelf op om iets te maken wat ik niet kan of beheers, vaak vanuit een vermoeden van een bepaalde materialiteit. Bij de vliegende vis wist ik dat ik iets met transparantie wilde doen om de essentie van de vleugels te pakken te krijgen. Maar of dat in stof, plastic of in een animatie terecht moest komen, wist ik niet van tevoren.’

De creatieve processen van verschillende disciplines lijken aanvankelijk te verschillen, zegt Romy. ‘Een camera werkt anders dan een lasersnijder, maar naarmate je een techniek of materiaal beter beheerst, wordt het makkelijker om de zeggingskracht van het ene te vertalen naar het andere domein. Ook het uitwisselen van inhoudelijke kenmerken van het ene met het andere vakgebied levert reflectie op: is transparantie in de biologie hetzelfde als in de beeldende kunst? Zijn die kenmerken algemeen geldend of juist domein-specifiek?’ Daar ligt voor Romy de enorme verrijking van interdisciplinair werken: het toont hoe de dingen in de wereld en de kennis daarover samenhangen.

De monodisciplinaire benadering van leren in schoolvakken representeert die verbondenheid onvoldoende, vindt Romy. Juist in de kunstvakken kunnen verbindingen tussen disciplines ontstaan, dat zie je ook in de actuele kunst. ‘Je moet op zoek naar gemeenschappelijkheid. Bij een vakoverstijgend project tussen kunst en biologie kan je een insteek kiezen voor structuren of zo’n begrip als transparantie. Ideaal is wanneer leerlingen zelf kunnen kiezen hoe ze dat willen verbeelden.’

Ze ziet daarbij het dilemma van de tijd. ‘Mijn werkwijze is tijdrovend; in het onderwijs ontbreekt de tijd om leerlingen van alles te laten onderzoeken. Pas als je iets enigszins beheerst, kun je je erin uitdrukken, maar de verwantschap tussen materialen, technieken en disciplines is soms groter dan je denkt. Daar is winst te halen in de kunstvakken.’ Ze pleit voor veel intensievere samenwerking tussen schoolvakken. ‘Een kleine connectie met een ander vak kan een groot effect hebben: opeens zien leerlingen een onverwachte samenhang, waarmee ze de eindeloze verbondenheid in de wereld zich een beetje meer eigen kunnen maken.’

Romy Joya Kuldip Singh (1993) is hybride kunstenaar en medewerker bij het Frysk Lab. Ze studeerde in 2017 af aan de master Media, Art, Design & Technology aan het Frank Mohr Institute in Groningen. Ze won diverse prijzen en is momenteel curator bij het Media Arts Festival Leeuwarden.

Meer Informatie