SLO formuleerde vijf doelen voor muziekles in het basisonderwijs, op basis van kerndoel 54: zingen, luisteren, muziek maken, muziek vastleggen en bewegen. Hiermee kun je honderden lessen vullen. Maar wat is de gouden formule om kinderen echt te raken met muziek? Hoe krijg je ze zover dat ze voluit meezingen en meedoen?

Het is altijd een feest om op school aan te komen. Kinderen roepen enthousiast: ‘Jippie, daar is de muziekjuf’. Of ik krijg een groepsknuffel van kleuters die zeggen dat ze blij zijn mij te zien. Heerlijk natuurlijk, maar naast al het goeds wat het doet voor de ontwikkeling van de hersenen, hoop ik dat muziek een fijn instrument wordt waar ze hun gevoelsleven mee kunnen sturen. Hun oren aan kunnen scherpen, ervaringen mee kunnen verdiepen. Simpelweg dat muziek hen een gelukkiger mens zal maken. Dat is immers wat muziek voor mij doet. Wat het precies voor hen doet is vaak onduidelijk, omdat ik de kinderen maar 45 minuten en om de week zie. Het is dan ontzettend fijn als er een leerkracht bij zit die de kinderen observeert en aan het einde van de les reflecteert.
Zo zei een leerkracht laatst in groep 3 tegen een leerling na de les: ‘Rima, wat kun jij goed zingen zeg! Je bent altijd zo stil, vaak lijkt het alsof je in gedachten ergens anders bent. Nu hoor ik je prachtig en luid meezingen met de muziekjuf. Wauw, wat heerlijk.’
Yes, denk ik dan. Dit kind heeft misschien een andere manier van leren dan gebruikelijk is in de klas. Zij vindt muziek leuk en zal waarschijnlijk meer auditief ingesteld zijn. Door te zingen wordt zij in een blijere staat gebracht en zal ze de rest van de dag hopelijk beter kunnen werken.
De les erop doet Rima een stuk minder mee. Ik leg de lessen naast elkaar. De liedjes zijn beide leuk, de oefeningen zijn eigenlijk altijd een succes, maar er blijkt één groot verschil te zijn. De les waarin Rima zo goed meedeed leidde ik in met een persoonlijk verhaal. Ik bracht het lied vanuit een ervaring waar zij zich aan kon spiegelen, terwijl ik de les daarop nauwelijks aandacht besteedde aan een verhaal eromheen. Ik ging ervan uit dat het leuk genoeg zou zijn.
Sindsdien gebruik ik meer storytelling en merk ik dat mijn lessen bij meer kinderen beter aanslaan.

Cover #1

 

Esther Bruggink Viola in Quarantaine (2020), o.a. polyesterfilm, borduurzijde, messingdraad, 45 cm x 20 cm x 20 cm, Foto: Simon Van Boxtel