Sinds vorige week mogen we opnieuw rondleidingen organiseren. Wat een plezier om door onze museumzalen te wandelen en weer verwonderde blikken en vrolijk geschal van schoolkinderen te zien en te horen. Net op tijd ook, want volgende week start in M één van onze trajecten binnen het project ‘de Kunstbrug’, een samenwerking met de Mater Dei-school in Leuven. In dit project bouwen we al zes jaar lang bruggen tussen de school en het museum. Een van de grote doelen van de Kunstbrug is ‘werken aan de empowerment van kinderen via kunst en cultuur’ (dixit het projectdossier). Grote woorden maar wat betekent dit concreet en kunnen we dit waarmaken?

Een van de slaagkansen is het engagement van zowel school als museum, evenals een duurzame samenwerking. En zoals bij zoveel projecten is het een weg van vallen, opstaan en bijsturen, waarin we heel veel leren van elkaar.
Mater Dei is een superdiverse school en ziet dit als een kracht, niet als een obstakel. De school zet sterk in op muzische vorming. Dit biedt de kinderen de mogelijkheid om zich te uiten in diverse talen zoals beeld, drama en beweging. Daarnaast wordt muzische vorming gezien als een vehikel voor taalstimulering. M zet daar graag mee zijn schouders onder.

Alle kinderen en leerkrachten, van het eerste tot het zesde leerjaar, zijn verbonden aan het project. Zij nemen deel aan workshops met kunstenaars in het museum of op school. Maar ze worden ook betrokken bij de bemiddeling van tentoonstellingen, zoals filmpjes maken of nieuw onderwijsaanbod uittesten. Verder wil M vooral een extra (verlengde) leerplek zijn voor de school, waar leerkrachten terecht kunnen om les te geven, pandemie en bijhorende maatregelen even buiten beschouwing gelaten. Kers op de taart is de jaarlijkse gidsenopleiding voor het zesde leerjaar. Tijdens verschillende workshops maken kinderen kennis met gesprekstechnieken en worden ze gestimuleerd om vanuit hun eigen talenten te ‘spreken’ bij een kunstwerk. Sommigen maken een toneelstuk, houden van dansen of zingen een liedje, terwijl anderen het fijn vinden om via vragen in dialoog te gaan met het publiek. Aan het einde van de opleiding geven de kinderen hun ouders een rondleiding en krijgen ze van onze directeur een gidsendiploma. Dit alles draagt eraan bij dat de kinderen zich gewaardeerd voelen: ‘Er waren daar allemaal mensen, de directeur, de mevrouw van cultuur. . . en die kwamen voor ons .’ (leerling 3de graad)

De eerste drie jaar volgde een onderzoeker van UCLL het hele traject. Uit dit onderzoek blijkt dat het project ‘een positieve impact heeft op de houding die kinderen naar kunst hebben, op de zelfzekerheid van kinderen en dat het kinderen meer inzicht heeft gegeven in het belang van samenwerken met leeftijdsgenoten’. Uit de analyse blijkt ook dat de kinderen zich bijzonder en uniek voelen door de samenwerking die de school heeft met het museum. De kinderen beschrijven het museum als een mooi huis, een speciale plek, buiten de schoolmuren, waar zij naartoe kunnen.

En daar doen we het toch voor. Goddank dat de musea en cultuurinstellingen opnieuw scholen mogen ontvangen. Daar word ik nu eens écht blij van.

Cover #3

Foto: Danilo Batista, 2021