Yoga in het museum, meditatie in de klas, kleurboeken voor volwassenen, op een schapenvachtje heel hygge liggen lezen. Een leeg hoofd te krijgen, met ruimte voor reflectie en nieuwe ideeën, we zijn er maar druk mee.

Denkend aan de eindeloze zomers uit mijn jeugd, bekruipt mij het verlangen om weer ouderwets te niksen, te lummelen, ja zelfs me te vervelen. Heerlijk! 

 In haar documentaire Bloody mondays & strawberry pies onderzoekt Coco Schrijber ons besef van tijd, wat verveling is en hoe we aan die verveling denken te moeten of te kunnen ontsnappen. Zo bekent een razendsnelle, altijd bezige Wall Street-handelaar dat zijn angst voor verveling zelfs sterker is dan die voor de dood. De jonge Lena houdt juist van de sleur van het lopendebandwerk in de HEMA taartenbakkerij, ze kan erbij mijmeren over de toekomst. Het is maar de vraag of we in staat zijn tot nietsdoen, tot vervelen. Wie staart er bijvoorbeeld nog uit het raam tijdens een treinreis, nu we overal wifi hebben?  

 Windstille ziel 

Ons vermogen om ons aan het nietsdoen over te geven, kortom bewust te niksen of je zelfs vervelen, blijkt voorwaardelijk voor reflectie en creativiteit. Nietzsche noemt het de windstilte van de ziel die voorafgaat aan ieder creatief proces. De verveling nemen voor wat het is, om vanuit die rust weer productief en creatief te worden. Ook filosofe Joke Hermsen benadrukt dat het belangrijk is de tijd nemen om te lummelen en te dagdromen, de boel de boel durven laten. Ze onderscheidt in haar boek Stil de tijd pleidooi voor een langzame toekomst (2010) de kloktijd en de innerlijke tijd. Een zomerdag kan gevoelsmatig eindeloos duren en op de klok gewoon 24 uur. Door de klok stil te zetten kun je innerlijke tijd, de windstilte waar Nietzsche het over heeft, creëren. Daar waar niets gebeurt, gebeurt ten slotte juist iets, zegt de Poolse kunstenaar Roman Opalka in de documentaire van Schrijber. Let maar op.  

 Dit is mijn vervelingstip voor (bijvoorbeeld) kamperende docenten: pak je tenthamer en geef één welgerichte tik op je smartphone. Zo heb je de rest van de vakantie rust. Ga in een makkelijke stoel voor je tent zitten en bedek jezelf met een jaargang Kunstzone. Tot je vermoedt dat het donker is geworden. Je weet niet meer hoe laat het is, je krijgt rust, je verveelt je, je wacht. Et voilà: grootse creatieve plannen voor het nieuwe schooljaar zullen tot je komen. Denk ik. Gegarandeerd. 

Meer Informatie