Van klaslokaal naar noodopvang
Blog /Babette Jane / 29-03-2026
Babette Jane geeft muziekles in een noodopvang voor vluchtelingen en asielzoekers. Het blijkt al snel een dag vol verrassingen.
Met 25 jaar ervaring als muziekdocent denk ik dat ik de meeste dingen wel heb meegemaakt. Ergens anders lesgeven dan op een school is daarom voor mij een verademing en leidt tot nieuwe inzichten. Ik geef dan ook met erg veel plezier voor Musicians Without Borders (MWB) workshops aan kinderen op verschillende noodopvanglocaties in het land, om op die manier wat licht in hun leven te brengen. De groepen waar we met MWB voor staan zijn heel divers. Je weet nooit wat je te wachten staat. Eén ding is duidelijk, ze zijn altijd blij dat je er bent. De kinderen en volwassenen hebben weinig om handen en muziek zorgt voor een welkome afleiding. We werken met percussie-instrumenten, we dansen, zingen liedjes en zetten de mensen in het zonnetje met solo’s en applaus.
Vorige week gingen we naar de boot bij Amsterdam waar mensen uit verschillende landen worden opgevangen. Er zitten ‘slechts’ 40 kinderen op de boot. Meestal nemen een aantal van deze kinderen een oudere broer of zus of een ouder mee die dan ook meedoet aan onze activiteit. Mijn collega’s liepen musicerend door de gangen om te laten weten dat we er waren, terwijl ik in de zaal de laatste voorbereidingen trof. We hadden vooraf globaal een les besproken met een boel opties voor als er dingen niet zouden werken. Toen de stoet de ruimte binnenkwam, zag ik naast mijn twee kompanen 20 volwassen mannen naar mij toe komen. Geen kind te bekennen. ‘Dat is verrassend en onverwacht’, dacht ik nog, en ik vroeg mijn collega of we nog wilden beginnen met dat ene kinderliedje. ‘Welja’, zei ze, ‘toch handig als ze Nederlands willen leren?’. Het was een hit. En zoals het hoort bij een goed openingsnummer werd iedereen even gehoord, wat zorgde voor ontspanning van zowel de deelnemers als de workshopleiders. Sommige deelnemers gingen even naar de kant toen we dingen met beweging gingen doen, maar uiteindelijk deed iedereen mee.
Het werd een feestje dat na de workshop overging in een zangfestijn. Een van mijn collega’s kent veel liedjes die deelnemers ook kennen, omdat zij zangavonden in een Utrechts azc organiseert. Een man had zijn cello meegebracht en had de grootste lol omdat mijn collega de liedjes net iets anders speelde dan hoe hij ze kende. En dat herinnerde mij er weer aan hoeveel invloed muziek kan hebben op ons. Muziek is leuk, plezier, lol, gezellig, lachen, samen zijn. We komen nader tot elkaar en we leren. Van een nieuwe taal tot nieuwe vrienden.
De kinderen op de boot waren die dag de stad in, sliepen of hadden iets anders te doen. Voor hen wordt blijkbaar al veel georganiseerd. Volwassenen moeten leren geduld te hebben in het eindeloze wachten en doen dan ook graag mee aan een muzikaal feestje.
Babette Jane is saxofonist in diverse bands, werkt als muziekdocent in het basisonderwijs en geeft workshops aan peuters en ouderen. Daarnaast schrijft ze over haar leven als musicus en docent in Amsterdam.