Aanraking als feedback
Kan dat (nog)?
Auteur: Saskia Sap | Foto: Pexels PL
In mei 2023 verscheen Schaduwdansen, een onderzoek naar grensoverschrijdend gedrag in het dansen. Het rapport bracht een schok teweeg in de danswereld en daarbuiten. Nu het stof weer een beetje is neergedaald, belichten we een paar belangrijke bevindingen en proberen we een antwoord te vinden op de vraag hoe we de dans-leeromgeving sociaal veiliger kunnen maken, ook in het onderwijs.
Volgens de onderzoekers gaat het bij grensoverschrijdend gedrag om ‘seksuele intimidatie, maar ook om andere vormen van ongewenst gedrag, die de bedoeling en/of het effect hebben de waardigheid van een persoon te schenden en/of een vijandige omgeving te creëren. Hieronder vallen pesten, intimidatie, racisme en discriminatie op grond van huidskleur, geloof, gender, geaardheid, of andere persoonskenmerken.’ (Olfers et al., 2023). Dit alles is weer onder te verdelen in emotioneel grensoverschrijdend gedrag (zoals kritiek op uiterlijk of gewicht), lichamelijk grensoverschrijdend gedrag (zoals gedwongen doordansen bij blessure/uitputting) en seksueel grensoverschrijdend gedrag (zoals seksuele opmerkingen, ongewenste/ongemakkelijke aanrakingen).
De onderzoekers hebben de indruk dat de danssector een gesloten karakter heeft. Dansen is een ‘way of life’ die alleen de insiders lijken te begrijpen. Praten over grensoverschrijdend gedrag wordt niet getolereerd en er lijkt sprake van een zwijgcultuur. Vooral aan de professionele dansopleidingen bleek dit het geval, hoewel een aantal opleidingen wel hun deuren opende voor het onderzoek. Die negatieve houding vinden de onderzoekers onrustbarend, want verbetering van het klimaat begint bij het leren van het vak en de normen die daarbij zouden moeten gelden. Ook van amateurdansscholen kwam weinig respons op de onderzoeksvragen, zodat het onderzoek minder representatief lijkt voor de gehele danssector in Nederland. Dat bemoeilijkt de conclusies enigszins.
…
Lees het hele artikel in KZ06/2023.