Voor je het weet reis je het hele land door
Blog / Isa Viktoria van Hees / 29-01-2026
Als afstuderende dansdocent leert nieuwe blogger Isa Viktoria van Hees met vallen en opstaan een belangrijke les: Fair Practice begint met een eerlijke tijdsindeling. En eerlijk timemanagement begint met eerlijkheid naar jezelf en je eigen grenzen. Met dat nieuwe inzicht begint Isa met frisse moed aan 2026.
“Aah Isa, om jou hoeven wij ons geen zorgen te maken! Jij bent goed bezig en doet alles gewoon!” Wauw. De opleiding heeft vertrouwen in mij! Dat geeft mijn zelfvertrouwen een boost. Ik heb netjes mijn stages geregeld, mijn deadlines heb ik allemaal gehaald en naast het studeren loopt ook mijn werk goed. Ik kan dit wel!
Mijn bewijsdrang wordt dichterbij mijn afstuderen steeds groter. Ik wil graag laten zien wat ik allemaal nog meer in huis heb. Verschillende aantrekkelijke kansen komen op mij af en plotseling heb ik uit enthousiasme maar liefst zeven stageplekken geregeld.
Dit kan ik wel aan! Mooi verdeeld over de week en het jaar. Het past allemaal precies in mijn schema. Vorig jaar januari, toen ik nog in het derde jaar zat van de opleiding Docent Dans, kregen wij ter voorbereiding op het afstudeerjaar les in Fair Practice. De eerste les ging over fair time, oftewel timemanagement. Ik weet nog goed dat we de opdracht kregen om onze week van 168 uur in te vullen met waaraan onze tijd ‘op’ gaat.
Als ik mijn week nu zou indelen, past alles precies. Vroeg op, stagelopen, daarna werken en naar bed. Alleen heb ik bij deze verdeling geen rekening gehouden met reistijden, tijd om boodschappen te doen, je eten voor te bereiden, vrije tijd, tot rust komen, andere hobby’s en belangrijk, school! Want ja, naast dat ik het hele jaar verschillende stages moet lopen, loopt school ook iedere dag door.
Vlak voor het einde van 2025 blijkt mijn ‘perfecte’ planning vooral een onmogelijke planning. De vermoeidheid en stress lopen hoog op. Terwijl de opleiding me op het hart drukte dat het met mij sowieso goed zou gaan… We denken vaak dat we hulp moeten bieden aan degene die moeite hebben met het opstarten van iets of niet weten waar ze moeten beginnen. Maar als ik kijk naar mijzelf, heeft de bewijsdrang die in mij heerst misschien juist ook een terughoudende kracht nodig.
Ik moet aan mezelf toegeven dat dit teveel is. Ik weet dat ik in het nieuwe jaar niet op deze manier door kan gaan. En zo begin ik te kijken, waar ik verandering in kan brengen. Ik zeg vaker nee tegen werkmogelijkheden en ik zoek hulp bij verschillende taken.
In januari voel ik meer rust in mijn lichaam. Ik heb het nog steeds druk, maar het overzicht is veel duidelijker. Ik heb tijd voor boodschappen, koken en het allerbelangrijkste, slapen! Als danser en docent wil ik in dit werkveld mij toewijden aan alles. Maar als ik geen nee kan zeggen, mis ik de toewijding aan het belangrijkste: mijzelf.
Isa Viktoria van Hees is student aan de Amsterdamse Hogeschool voor de Kunsten aan de opleiding Docent Dans. In haar blogs neemt ze je mee in haar reis naar het afstuderen als jonge docent, danser en maker.