De stapelaar: Joran Koster
In deze rubriek vertelt een student over diens stapeling van kunstvakopleidingen. Waarom koos die ervoor nog een opleiding te doen? En hoe verliep de overstap?
Auteur: Mara Kunstman | Beeld: Joran Koster Foto Anna Laming
Joran Koster voltooide in 2013 de opleiding Grafisch Vormgeven aan de Willem de Kooning Academie. Een paar jaar later besloot hij dat hij meer met mensen wilde werken. Hij volgde aan dezelfde academie de docentenopleiding beeldende kunst. Tijdens zijn stage bij Verhalenhuis Belvédère verdiepte hij zich in onderwijs rondom het vertellen van verhalen van Rotterdammers.
Waarom besloot je om na grafisch vormgeven ook de docentenopleiding te volgen?
Toen ik net afgestudeerd was, ben ik met drie klasgenoten een vormgevingsstudio begonnen. Dat was leuk, maar na een paar jaar miste ik het menselijke aspect. Bij grafisch vormgeven ben je commercieel bezig en zit je vooral heel veel achter een computer. Toen ben ik in 2016 de verkorte deeltijdopleiding Docent Beeldende Kunst en Vormgeving gaan doen, waar ik mezelf op mijn achttiende nog te jong voor vond.
Hoe was die overgang voor jou?
Het voelde als een warm bad om voor een tweede keer aan de kunstacademie te studeren. De inhoud was anders, maar omdat ik al een keer was afgestudeerd aan de academie wist ik hoe de systemen werken. Ik wist waar je naartoe kunt met problemen, ik kende het kunstacademie jargon en de manier van werken.
In de verkorte opleiding kwam ik in een speciale klas terecht waarin iedereen al een kunstopleiding had gevolgd. Er was een enorme verscheidenheid aan studenten. Sommigen kwamen vanuit de filmwereld, anderen hadden een handwerkopleiding gedaan. Iedereen bracht andere ervaringen met zich mee.
Wat doe je nu?
Ik ben afgestudeerd met een project bij Verhalenhuis Belvédère in Rotterdam. Zij werken vanuit de visie dat wanneer je bekend bent met de verhalen van andere Rotterdammers, je leven in de stad fijner wordt. Na mijn stage mocht ik daar blijven en ben ik onderwijs gaan bedenken waarbij ontmoetingen centraal staan. Mijn tijd bij het Verhalenhuis heeft echt mijn onderwijsvisie gevormd. Ik ben nog steeds elke dag bezig met het faciliteren van het vertellen van verhalen.
Daarnaast ben ik in februari begonnen met lesgeven aan de Willem de Kooning Academie. Dat helpt me om na te denken over mijn beroepspraktijk en die te verdiepen. Bij buitenschoolse educatie zie ik een groep meestal één keer, maar op de academie werk ik een half jaar samen met dezelfde studenten. Dan bouw je echt een band op. Dat vind ik heel leuk en uitdagend.
Heb je het idee dat je in je huidige werk iets hebt aan jouw combinatie van studies?
Absoluut. Bij grafisch vormgeven heb ik een bepaalde denkwijze geleerd, bijvoorbeeld als het gaat om het ordenen van informatie. Dat grafische is een fijne basis om vanuit te werken: het structureert je denken en helpt om dingen vorm te geven. Bij de docentenopleiding heb ik de pedagogische en didactische vaardigheden geleerd, maar ook een visie op onderwijs gevormd. Er was ruimte om na te denken over wat onderwijs is en hoe je je daartoe verhoudt. Dat is super waardevol geweest.
Deze rubriek stond in KZ01/2026.
Mara Kunstman is afgestudeerd als kunsthistoricus en momenteel werkzaam als freelance tekstredacteur binnen de culturele sector.
