Hoe 3 muziekdocenten technologie inzetten voor creatieve ontwikkeling
Auteur: Suzanne Ypma | Beeld: 1. Docenten SKVR Tech inspireren elkaar met nieuwe lessenseries in Summerschool Foto Merel van den Enden 2. Pamela Slagveer Foto Karlijn Goudriaan 3. Aran Abe (aka Kiiro) Foto Ryota Nagashima 4. Brantley McDonald Foto Rosan Buis
In de leercommunity van SKVR Tech komen zo’n dertig muziekdocenten samen om te experimenteren met technologie in het muziekonderwijs. Deze portretten van leden laten zien hoe technologie niet alleen nieuwe tools biedt, maar ook nieuwe vragen stelt aan het muziekonderwijs.
Wie de afgelopen jaren een Rotterdamse school binnenstapte, kon zomaar stuiten op beats uit online muziekstudio BandLab, soundscapes uit synthesizers en leerlingen die hun eigen track presenteren als in de finale van een talentenshow. Tussen de knoppen en kabels tekent zich een verschuiving af: een muziekles waarin maken belangrijker is dan voordoen.
Die kanteling is geen toeval. Bij SKVR ontstond tijdens de coronaperiode een leercommunity van muziekdocenten met een gedeelde nieuwsgierigheid naar de inzet van technologie om creativiteit en expressie aan te wakkeren. Inmiddels bestaat deze community uit zo’n dertig vakdocenten die samen lessen ontwikkelen, maken, testen en daarop reflecteren. Afgelopen schooljaar bereikten zij ruim 5.800 leerlingen in Rotterdam. Onder de naam SKVR Tech bouwen zij aan toekomstbestendig muziekonderwijs dat technologie als middel ziet voor ontdekking, verwondering en identiteit.
Deze drie portretten van leden van SKVR Tech laten zien hoe technologie niet alleen nieuwe tools biedt, maar ook nieuwe vragen stelt aan het muziekonderwijs.
Pamela Slagveer: van popzangeres tot onderwijspionier
“Ik was niet technisch. Echt niet. Ik liet dat altijd aan de producers over.” Toch is Pamela Slagveer nu binnen SKVR Tech een van de kartrekkers in het ontwerpen van lessen waarin technologie en creativiteit samensmelten. Haar verhaal is er een van groei, van durven klooien en van verbinding met haar leerlingen.
Van podium naar klaslokaal
Pamela begon haar muzikale reis als zangeres met een voorliefde voor soulvolle pop. Haar stem bracht haar onder andere naar het podium van North Sea Jazz onder de artiestennaam Pam Feather. Ze schreef haar eigen liedjes en leerde gitaar spelen op gehoor.
Maar de geboorte van haar zoon gaf haar een nieuwe richting: “Hij liep achter in zijn taalontwikkeling. En hij was helemaal weg van de Amerikaanse hiphop kinderliedjes van YouTube-kanaal Jools TV.” Dat is wat ze miste in het Nederlandse aanbod, dus ze besloot het zelf te gaan maken: hiphop kinderliedjes, in het Nederlands, met herkenbare beats, ritmes en taal. “Ik wilde muziek maken die hem hielp én die kinderen aansprak die zich niet herkennen in de gebruikelijke kinderliedjes.”
De klas als laboratorium
Pamela richt zich op kinderen in Rotterdam-Zuid en -West. “Zij houden van Broederliefde, van moderne muziek met een Caribisch of urban tintje. Daar sluit het huidige lesmateriaal gewoon niet goed op aan.”
Ze nam haar zelfgeschreven liedjes mee de klas in en ontwikkelde er lesmateriaal omheen. “Ik kan mijn liedjes in de klas direct testen. En dat geeft mij als maker enorm veel input én energie.” De maker achter de docent is zichtbaar aanwezig en spoort de kinderen aan om ook zelf te produceren met digitale tools.
“Technologie geeft ruimte om achter de schermen te schitteren.” – Pamela Slagveer
Technologie als tweede taal
Toch lag technologie niet van begin af aan binnen haar comfortzone. “Ik vond software te ingewikkeld, liet alles aan producers over. Maar binnen SKVR Tech ontdekte ik dat er ook toegankelijke tools zijn, zoals BandLab.”
Wat begon als nieuwsgierigheid groeide uit tot een integraal onderdeel van haar lessen. “De eerste keer dat ik technologie gebruikte in de klas was spannend en chaotisch. Maar nu zie ik structuur, rust, samenwerking. En vooral: betrokkenheid. Technologie geeft ruimte om achter de schermen te schitteren. Kinderen die niet op de voorgrond treden, blijken ineens uit te blinken in het maken van een beat. Ik geloof dat dit type onderwijs kinderen helpt zichzelf te herkennen én uit te drukken. Dat is waarom ik dit doe.”
De community als springplank
Voor Pamela is de leercommunity SKVR Tech niet alleen een plek van kennis, maar vooral van verbinding. “Je voelt je gezien, gewaardeerd. Dat mis je soms als vakspecialist op een school waar je vaak niet echt bij het schoolteam hoort.” Ze werd zich bewuster van de kracht van samenwerking met andere makers. “Iedereen heeft een eigen verhaal, we moeten daar veel meer gebruik van maken.”
Toekomstvisie
Pamela droomt van een serie urban kinderliedjes die de taalontwikkeling van kinderen stimuleert. En uiteindelijk misschien een rol als coördinator kunst en cultuur. “Zodat ik niet alleen kinderen, maar ook andere docenten kan inspireren.” Tegen docenten die twijfelen over technologie, zegt ze: “Als ik het kan, kan jij het ook. Begin gewoon. Er gaat een wereld voor je open.”
…
Benieuwd naar de andere portretten over digitale native Aran Abe (aka Kiiro) en autodidact Brantley McDonald? Lees het hele artikel in KZ04/2025.
Dit artikel is een bijdrage van SKVR (Stichting Kunstzinnige Vorming Rotterdam), hét creatieve netwerk van Rotterdam. Met lessen in onderwijs, vrije tijd en het sociaal domein verzorgt de organisatie actieve kunst- en cultuurbeoefening voor duizenden Rotterdammers. Deze bijdrage is geschreven door Suzanne Ypma.