Aandacht geven aan suïcide dwingt je om stil te staan bij de wanhoop die ervaren wordt, schrijft Meldrid Ibrahim. Tegelijkertijd laat het ook weer licht schijnen op wat het leven wél de moeite waard maakt.

Op 12 december is het weer Paarse Vrijdag. Een aanleiding om met jongeren in gesprek te gaan over onder andere homoseksualiteit. Hemmo Bruinenberg vertelt in zijn blog over moeilijke gesprekken in het nieuwkomersonderwijs. Daar komen zulke diverse leefwerelden samen dat een onderwerp als homoseksualiteit soms best kan wringen.

Maatschappijbreed wordt er niet altijd evenveel waarde gegeven aan het docentenvak, merkt saxofonist en muziekdocent Babette Jane. Maar daar moeten we echt anders naar gaan kijken, vindt ze. 

Stijgende prijzen, onrust in de wereld, het milieu naar de verdoemenis: onzekerheid troef, dat is samengevat de waan van de dag. Je zal nu maar een tiener zijn, denkt Tijl Bossuyt. Hoe ga je onder deze omstandigheden dan kansen krijgen?

Wie mijn stukjes af en toe leest weet hoe ik denk over het Nederlandse volkslied. Ik ben niet zo van Duits Frans, Frans Engels of Engel Bewaarder. Maar ik moet toegeven dat deze redelijk stompzinnige muziek in elk geval redelijk ondubbelzinnig is en zelden wordt misbruikt voor politieke doeleinden. Ik zeg zelden...

We gebruiken het dagelijks, vaak zonder dat we het doorhebben: AI is here to stay. Hoe bereiden we kinderen en jongeren voor op een maatschappij die grootschalig gebruikmaakt van AI vraagt Arida Brandringa zich af.

Kan je een goede kunsteducator zijn als je zelf geen kunstenaar bent? Daar worstelt Dagmar Baars nogal eens mee en het antwoord lijkt meer voor de hand te liggen, dan het op het eerste gezicht lijkt.

Ik zie in de wereld vooral nog tegenpolen. Schreeuwers, schoppers en vernielers aan de ene kant; stilte, onmacht en verdriet aan de andere kant. De ruzies tussen mijn vierjarige en tweejarige zoon zie ik uitvergroot op tv terug. Het beschuldigen van de ander (“hij begon”), het ontkennen van eigen aandeel (“ik heb dat niet gedaan”) en vooral: er zo snel mogelijk van weg bewegen.

Leerlingen bij de start van een nieuw schooljaar een gevoel van thuiskomen geven, is essentieel ziet docent Meldrid Ibrahim. Een manier om leerlingen dat gevoel te geven, is om ze een gezamenlijk kunstwerk te laten maken. 

Samenwerkingen aangaan is cruciaal in de kunst-en cultuursector; Hemmo Bruinenberg weet daar alles van. Maar een goede samenwerking moet wel aan een aantal hoofdvoorwaarden voldoen. Eén daarvan is gelijkwaardigheid.

Optredens, lesgeven en schrijfopdrachten; Babette Jane doet het allemaal, maar soms kan het wat veel zijn. Want waar haal je de tijd vandaan om al die taken voor te bereiden? Ervaring lijkt daarin hét sleutelwoord te zijn.

Choreografie is vaak sterk gericht op het menselijk lichaam. Maar wat als we onze positie als mens heroverwegen, en choreografie zien als iets dat ontstaat tussen mens en meer-dan-menselijke krachten – van ego naar eco?

Onder invloed van commercie en social media zijn popliedjes steeds meer eenheidsworst geworden. Muziekdocent Arjaan Verheule wil zijn leerlingen daarom verder laten kijken dan hun neus lang is.

Op een broeierige zomerdag neemt een kleuterklas de les over: onmogelijke dieren worden op het bord getekend, de verhalen ontstaan als vanzelf erbij. Dagmar Baars vindt het leerzaam voor kind én leerkracht.

Pieter Baay ziet steeds meer minachting en argwaan, of hij nu naar politici luistert of nieuwe groenten voor zijn kinderen staat te koken. "Hé bah, dat wil ik niet”, nog voor zij de rode kool hebben geproefd, of een nieuwkomer ontmoet hebben. Hoe kan kunsteducatie deze argwaan tegengaan?