Meldrid Ibrahim, die zelf een Egyptische vader heeft, deelt inspirerende voorbeelden van jonge kunstenaars met een biculturele achtergrond. En van een docent die cultureel responsief lesgeeft aan haar biculturele leerlingen.

In het lokaal van Simone Bouwstra, docent bevo (beeldende vakken) aan de ISK-afdeling van het Singelland College in Drachten is het rustig. Veel leerlingen zijn thuis en moe, de ramadan is bijna afgelopen. Van degenen die er zijn, legt een aantal de laatste hand aan een dierenmasker, anderen zijn begonnen met een tussenopdracht, een berglandschap met op de achtergrond een kleurige maan van uitgevloeide ecoline, waar ze een tekst onder zetten: FIJN SUIKERFEEST, in zoekende hoofdletters, een spreuk in het Arabisch of Cyrillisch.

Er is steeds meer aandacht voor de positieve impact van kunst op (mentale) gezondheid. Maar hoe zit het met het welzijn van de kunstenaars die in deze uitdagende sociale situaties werken?

Vol energie en strijdlust stormt Hans van de Veerdonk het podium op. Na 40 jaar muziekeducatie bij de muziekschool Amsterdam en het Conservatorium van Amsterdam neemt hij afscheid met een symposium. De zaal zit vol met groepsleerkrachten po en muziekdocenten uit het hele land. Vandaag maakt Hans de balans op. Gaan we de goede kant op met muziekeducatie?

Babette Jane geeft muziekles in een noodopvang voor vluchtelingen en asielzoekers. Het blijkt al snel een dag vol verrassingen.

Het woord ‘heks’ zet tijdens een leergemeenschap van Kunstloc aan het denken over kleding, stereotypes en uitsluiting.

`Iedereen, iedereen, oh-oh, yeah-yeah.’ Muziekdocent Dinant Rommers zingt het voor. Het klinkt catchy en dat is ook de bedoeling. ‘In het refrein zit maar één woord, iedereen kan meteen meedoen.’ Rommers geeft muziekles aan leerlingen die allemaal een andere taal spreken. Het zijn jongeren die soms direct uit een oorlogssituatie komen. Hoe maak je betekenisvolle muzieklessen voor deze bijzondere groep?

Tijdens mijn afstudeerjaar van de opleiding Docent Beeldende Kunst en Vormgeving (Fontys Hogeschool voor de Kunsten) ontwierp ik de VerBindKist. De VerBindKist bevat beeldende activiteiten waarmee leerlingen op een ISK aan de slag gaan met een vertrouwd onderwerp en elkaar via deze weg beter leren kennen.

Moayad Alhariry (28) vluchtte in 2015 vanuit Raqqa in Syrië naar Nederland. Hij studeerde Graphic Design aan de Hogeschool voor de Kunsten in Utrecht en werkt nu onder meer als multimediadesigner voor Stichting Vluchteling in Den Haag. Voor de Nacht van de Vluchteling maakt hij illustraties en ontwerpen. Onlangs was hij een van de genomineerden voor de Beste Nieuwkomer Spotlight Awards.

Eritrese jongeren mengen zich nauwelijks met andere Nederlanders. Breaking Barriers Building Bridges, een Rotterdams initiatief, haalt deze jongeren van hun eiland en hoopt een brug te slaan. Muziek is daarbij belangrijk en dat geldt zeker ook voor Sounds for freedom. Voor Achter de schermen, een rubriek over het maakproces, spreekt Kunstzone met deze verbinders.

'Gelukkig zijn, gelukkig zijn, daarvoor wil ik alles geven'. Een zin uit het refrein van een lied van Raymond van het Groenewoud. Als de acteurs van het Vlaamse 'Theater van A tot Z' in de voorstelling Dag vreemde man hun versie van het lied zingen, krijgt de tekst diepere betekenis.

Tijdens de eerste jaren van hun verblijf in Nederland wordt integratie een bijna dwingende gedachte voor veel nieuwkomers. Het woord inburgering is een van de eerste woorden die ze leren, naast andere, typisch Nederlandse woorden als gezellig, gratis en lekker. In dit artikel besteedt Diana Bachour aandacht aan het proces van inburgering en integratie en de rol die kunsteducatie in dat proces kan hebben.